Het zuidwesten van Friesland is vroeger nooit door oude dijken tegen de Zuiderzee beschermt geweest. Daar werd het eerst veiliger toen de zeedijken bij Workum, Hindeloopen, Stavoren en Lemmer er kwamen. En dat was pas ver na de Middeleeuwen. Dat het zuidwesten van Friesland niet door dijken beveiligd was had te maken met de grondsoort, veengrond.

Omstreeks de tijd dat de Zuiderzee ontstond en deze het veengebied in de Zuidwesthoek keer op keer aanviel, zijn de kleine en grote meren daar ontstaan. Voor een part doordat de mensen turf staken om hun huizen mee te verwarmen maar ook en vooral door de afbrekende kracht van hoog water en storm. Met name op plaatsen waar twee wateren elkaar kruisten was het gevaarlijk. Na de Marcellusvloed van 1219 kwam er een reeks van jaren met hoge vloeden die de poelen groter maakten en het land braken tot 'Brekken'. Er liggen in de meren dan ook tal van dorpen die vergaan zijn.

Bron: Wymbritseradiel, Skiednis fan gea en minsken (K.F. Gildemacher).

Terug naar Wetenswaardig-algemeen